Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2009 r., III CZ 18/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2009 r., III CZ 18/09

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 18/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 maja 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Józef Frąckowiak

6 SSN Hubert Wrzeszcz

7 w sprawie z powództwa T.K.

8 przeciwko Bankowi S.A., K.K. i B.H.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2009 r.,

11 zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],

13 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

14 2

15 Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki T.K., w sprawie przeciwko Bankowi SA, K.K., B.H., o zapłatę. Sąd wskazał, iż od apelacji, wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika nie została uiszczona opłata w wysokości stałej.

16 W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że w sprawie podstawę prawną stanowią przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” (u.k.s.c.) w jej pierwotnym brzmieniu. W świetle art. 149 ust. 1 u.k.s.c., ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” nie znajduje zastosowania, skoro wyrok kończący postępowanie przed sądem I instancji został wydany po dniu utraty mocy przez tą ustawę, tj. po dniu 2 marca 2006r. Nie ma też podstaw do uwzględnienia zmian w u.k.s.c. wprowadzonych ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. „o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”. Zgodnie z art. 2 tejże, do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe (por.: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08, opubl. BSN 6/2008, poz. 12). Ustawa zmieniająca weszła w życie w dniu 10 marca 2007 r., tymczasem pozew w sprawie został wniesiony przed tą datą.

19 Zgodnie z pierwotnym brzmieniem art. 14 ust. 2 u.k.s.c., powódka, zwolniona od kosztów sądowych, była obowiązana uiścić opłatę podstawową od wniesionej apelacji. Zaniechanie tego obowiązku w sytuacji, gdy powódka była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, skutkuje odrzuceniem apelacji bez wezwania o uiszczenie opłaty.

20 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art.

21 3941

22 § 3 k.p.c.).