Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., III CZ 16/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., III CZ 16/09

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 16/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 kwietnia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

5 SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

6 SSN Wojciech Katner

7 w sprawie z wniosku A. Ś.

8 przy uczestnictwie A. W. – D., W. W., A. S. i D. B.

9 o dział spadku i zniesienie współwłasności,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r.,

11 zażalenia wnioskodawcy

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

13 z dnia 22 stycznia 2009 r.,

14 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

15 2

16 Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. odrzucił skargę wnioskodawcy przewidzianą w art. 4241

17 i nast. k.p.c., stwierdzając, że

18 pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem nie przedłożył w terminie wyznaczonym przez Sąd pełnomocnictwa procesowego oraz nie złożył brakujących odpisów skargi.

19 Rozpoznając zażalenie, zawierające zarzut „naruszenia prawa procesowego przez jego błędne zastosowanie” (pełnomocnik skarżącego nie wskazał naruszonych przepisów) oraz wniosek o „zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze dalszego biegu”, Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Abstrahując od oceny poprawności wniesionego zażalenia w zakresie odnoszącym się do sformułowanego zarzutu a zwłaszcza wniosku zażaleniowego, podlegało ono oddaleniu, bowiem poza stwierdzeniem, że zaskarżone postanowienie „nie jest słuszne i sprawiedliwe”, nie zawiera żadnych argumentów, w świetle których należałoby uznać je za uzasadnione. Nie stanowią ich podane w zażaleniu twierdzenia dotyczące reorganizacji kancelarii pełnomocnika skarżącego, z powodu której pracownicy sekretariatu kancelarii przez przeoczenie nie odebrali w stosownym terminie, awizowanej przez pocztę, sądowej korespondencji.

20 Zażalenie, jako bezzasadne, należało więc oddalić (art. 39814 w zw.

21 z art. 3941

22 § 3 k.p.c.).

23 md