Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2015 r., III CZ 10/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2015 r., III CZ 10/15

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 10/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 6 marca 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marta Romańska (przewodniczący)

5 SSN Anna Owczarek

6 SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa M. K.

8 przeciwko W. K.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2015 r.

11 zażalenia pozwanej

12 na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

13 z dnia 4 grudnia 2014 r.,

14 oddala zażalenie.

15 2

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pozwaną jako niedopuszczalną. Wskazał, że w sprawach o prawa majątkowe dopuszczalność skargi kasacyjnej wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 4.500 zł i nie przekracza ustawowego progu.

17 W zażaleniu pozwana wniosła o „stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia” i „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania”. Zarzuciła naruszenie art. 3986

18 § 2 k.p.c. oraz art. 3989

19 § 1 pkt 3 k.p.c. W uzasadnieniu wskazała,

20 że postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, a ponadto w sprawie miała miejsce nieważność postępowania, albowiem powódka dochodziła roszczenia o charakterze niemajątkowym, a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).

21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

22 W myśl art. 17 pkt 1 k.p.c. sąd okręgowy rozpoznaje jako właściwy rzeczowo sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe. Natomiast właściwość rzeczową sądu okręgowego w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia (sprawa o zapłatę) określa się na podstawie art. 17 pkt 4 k.p.c. (por. uchwała SN z dnia 5 października 2006 r., I PZP 3/06). W niniejszej sprawie powódka dochodziła jedynie roszczenia pieniężnego (zapłaty kwoty 4.500 zł), a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd rejonowy jako sąd pierwszej instancji. Wbrew zatem twierdzeniu żalącej sprawa została rozpoznana przez sąd rzeczowo właściwy (art. 17 pkt 4 k.p.c.). Niewątpliwie sprawa miała także charakter majątkowy.

23 Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982

24 § 1 k.p.c.); jest ona niedopuszczana

25 w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.500 zł. Odrzucenie skargi kasacyjnej było zatem uzasadnione. 3

26 Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 39814

27 w zw. z art. 3941

28 k.p.c.