Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., III CSK 414/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., III CSK 414/06

Tekst

1 Sygn. akt III CSK 414/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 stycznia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego „M. –B." sp.j., C. G. P. A. w Z. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "M.- B." sp.j., C. G. P. A. w Z.

6 przeciwko M. S.A. w W.

7 o zapłatę, zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 lipca 2005 r.,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

10 z dnia 24 listopada 2005 r.,

11 odrzuca skargę kasacyjną.

12 2

Uzasadnienie

13 Skarga kasacyjna (nazwana „kasacją”), którą wniósł zawodowy pełnomocnik - pomijając okoliczność, że oparta została między innymi na niedopuszczalnym w świetle art. 3983

14 § 3 k.p.c. zarzucie dotyczącym oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.), a ponadto odwołuje się do dawnego art. 392 k.p.c. - nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 3984

15 § 1 pkt 3 k.p.c. Brak w niej

16 bowiem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wprawdzie autor skargi kasacyjnej zawarł w jej treści stwierdzenie, że „okolicznością uzasadniającą rozpoznanie kasacji jest konieczność dokonania wykładni art. 632 k.c. w zakresie możliwości jego zastosowania w przypadku wystąpienia robót dodatkowych – nieujętych w umowie podstawowej – w trakcie jej wykonania”, to jednak takie stwierdzenie – odwołujące się do przesłanki z dawnego art. 3933

17 § 1 pkt 3 k.p.c. - nie spełnia wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3

18 k.p.c. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej.

19 Stwierdzając zatem niedopuszczalność skargi kasacyjnej należało orzec, jak w sentencji (art. 3986

20 § 3 k.p.c.).

21 jz