Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2015 r., III CSK 321/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2015 r., III CSK 321/15
Tekst
1 Sygn. akt III CSK 321/15
POSTANOWIENIE
2 Dnia 15 grudnia 2015 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Jacek Gudowski
5 w sprawie z powództwa J. H.
6 przeciwko Gminie C.
7 o zapłatę,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
9 w dniu 15 grudnia 2015 r.,
10 na skutek skargi kasacyjnej powoda
11 od wyroku Sądu Okręgowego w K.
12 z dnia 11 marca 2015 r.,
13 odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
14 2
Uzasadnienie
15 Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 listopada 2014 r. Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
16 Skarga kasacyjna – zwłaszcza dwa pierwsze zarzuty – dotyczy wyłącznie podważenia ustaleń i oceny dowodów („brak wyczerpujących ustaleń”, „uznanie za nieudowodnione twierdzenia powoda”), co jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3
17 k.p.c.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że powołane w skardze orzeczenia dotyczące dopuszczalności stawiania zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. pochodzą z okresu przed wprowadzeniem skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia (przed dniem 6 lutego 2005 r.). Obecnie, wobec treści art. 3983 § 3
18 k.p.c., nie mają one obecnie żadnego znaczenia.
19 Trzeci zarzut jest niedopuszczalny, gdyż został odniesiony do przepisów, których Sąd drugiej instancji nie stosuje, a przynajmniej nie wprost. Mógłby być ewentualnie wsparty powołaniem art. 381 k.p.c., ale tego nie uczyniono. Na marginesie należy przypomnieć o dyskrecjonalnej władzy sądu w zakresie zasięgania opinii biegłych (art. 278 § 1 k.p.c.).
20 W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986
21 § 3 k.p.c.).
22 Wniosek o zasądzenie kosztów jest bezzasadny, zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej skargi kasacyjnej nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ.).
23 kc