Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., III CSK 282/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., III CSK 282/08

Tekst

1 Sygn. akt III CSK 282/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 stycznia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie z powództwa W.D.

6 przeciwko kuratorowi D.B., ustanowionej na miejsce zmarłej H.K.

7 o zaprzeczenie macierzyństwa,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt [...],

9 odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

10 2

11 Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2008 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powódki W.D. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie o zaprzeczenie macierzyństwa.

12 Powódka, która postanowieniem Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 kwietnia 2008 r. została w całości zwolniona od kosztów sądowych, wniosła w dniu 1 sierpnia 2008 r. skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K., uiszczając od niej opłatę podstawową w wysokości 30 zł.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122), mającej moc zasady prawnej, uznał, że zwolnienie strony od kosztów sądowych w sprawie, przyznane w postępowaniu przed sądem powszechnym, nie obejmuje postępowania kasacyjnego.

15 W uzasadnieniu uchwały stwierdził, że dokonana w niej wykładnia ma zastosowanie na przyszłość, od dnia jej podjęcia.

16 Powódka wniosła skargę kasacyjną w dniu 1 sierpnia 2008 r., a więc po podjęciu tej uchwały, zatem w rozpoznawanej sprawie należy ją zastosować; skoro została zwolniona od kosztów sądowych w całości przez Sąd pierwszej instancji, to zwolnienie to nie obejmuje postępowania kasacyjnego. Z tego względu powódka, działająca przez zawodowego pełnomocnika, powinna uiścić – zgodnie z art. 27 pkt 4 u.k.s.c – całą opłatę stałą należną od skargi kasacyjnej. Ponieważ jej pełnomocnik tego nie uczynił, to – stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c. – skargę

17 kasacyjną należało odrzucić.