Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2026 r., III CO 792/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2026 r., III CO 792/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 28 lipca 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Marcin Łochowski

4 na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M.A. przeciwko S.L. o ochronę dóbr osobistych, na skutek wniosku pozwanego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, przekazuje wniosek Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

Uzasadnienie

5 Zarządzeniem z 30 czerwca 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie przedstawił akta Sądowi Najwyższemu w celu rozpoznania wniosku pozwanego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

6 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 44¹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Jak natomiast wynika z paragrafu 2 tego przepisu o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy. Kompetencja do wystąpienia do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy na podstawie art. 44¹ § 1 k.p.c. przysługuje zatem wyłącznie sądowi właściwemu; uprawnienie to nie przysługuje stronie (zob. m.in. postanowienia SN: z 13 maja 2020 r., V CO 84/20; z 8 lutego 2021 r., III CO 3/21; z 24 lutego 2021 r., IV CO 11/21; z 23 kwietnia 2021 r., I CO 37/21; z 26 kwietnia 2021 r., III CO 81/20). Oczywiście strona może złożyć wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi, wskazując na dobro wymiaru sprawiedliwości, ale właściwy funkcjonalnie do rozpoznania takiego wniosku jest sąd, w którym sprawa się toczy. Jeżeli sąd ten podzieli argumentację strony, wówczas występuje do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy (art. 44¹ § 2 k.p.c.); wystąpienie takie powinno przybrać postać postanowienia. W przeciwnym razie sąd oddala wniosek strony.

8 W okolicznościach sprawy zarządzenie Sądu Okręgowego z 30 czerwca 2026 r. było zatem wadliwe, skoro wniosek powinien rozpoznać ten Sąd. Przemawia za tym również treść pisma pozwanego, który wniósł o „wystąpienie przez Sąd Okręgowy w Warszawie, prowadzący niniejsze postępowanie, do Sądu Najwyższego w trybie art. 44¹ § K.p.c. o przekazanie prawy do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu.”

9 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 44¹ w zw. z art. 200 § 1⁴ k.p.c. przekazał wniosek pozwanego Sądowi Okręgowemu w Warszawie.