Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2012 r., III CNP 8/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2012 r., III CNP 8/12

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 8/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 kwietnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Dończyk

5 w sprawie z powództwa U. K. i in. , przeciwko Gminie Miejskiej K. o ustalenie,

6 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2012 r., na skutek skargi powodów

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem

8 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

9 z dnia 3 grudnia 2010 r.,

10 1) odrzuca skargę;

11 2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie od powodów zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

12 2

13 Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 grudnia 2010 r. Wyrokiem tym oddalono apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 lutego 2010 r.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

16 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

17 „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245

18 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

19 warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt

20 5 k.p.c., skarżący musi „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Zawarta w niniejszej skardze argumentacja, ograniczona jedynie do wskazania, że ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia nie było dopuszczalne zaskarżenie prawomocnego wyroku skargą kasacyjną, nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245

21 § 1 pkt 5 k.p.c.

22 3

23 Skarga dotknięta wskazanymi wyżej brakami podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248

24 § 1 k.p.c. Ponieważ pisemna odpowiedź na skargę została wniesiona przez pozwaną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 3987 § 1

25 w zw. z art. 42412

26 k.p.c. uzasadniało to oddalenie zawartego w niej wniosku o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesioną skargą.

27 jw