Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., III CNP 68/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., III CNP 68/06

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 68/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 stycznia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie z powództwa E. M.

6 przeciwko B. W.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r., na skutek skargi pozwanej

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R.

10 z dnia 19 grudnia 2005 r.,

11 odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Wniesiona przez B. W. - w sprawie o nadanie tytułowi skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 19 grudnia 2005 r. (sygn. akt VIII C …/03) - podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn: Przepis art. 871

14 § 1 k.p.c. przewiduje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Wymóg ten obowiązuje w każdym postępowaniu przed tym Sądem, w tym również w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem. Wobec tego, że przedmiotowa skarga zastała sporządzona bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, już z tego względu podlegała odrzuceniu. Ponadto skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245

15 § 1 pkt 3 k.p.c. (brak wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne), a także wskazanego w art. 4245 § 1 pkt 4

16 k.p.c. Samo twierdzenie, że wskutek wydanego orzeczenia skarżąca zapłaciła zasądzone kwoty oraz poniosła wydatki związane z korzystaniem z pomocy prawnej nie stanowi uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody. Należało więc orzec, jak w sentencji (art. 424 § 1 k.p.c.).

17 db