Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2009 r., III CNP 67/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2009 r., III CNP 67/08

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 67/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 lutego 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie z powództwa P. sp. z o.o. w likwidacji

6 przeciwko I. sp. z o.o.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2009 r., na skutek skargi strony powodowej

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem

10 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

11 z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. 27 czerwca 2007 r. Skarga podlega odrzuceniu z następujących powodów.

15 Stosownie do art. 4245

16 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z wymogów prawidłowego

17 sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (powinno to nastąpić w wydzielonej części redakcyjnej skargi). W niniejszej skardze powołano jej podstawy, nie wskazano natomiast przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie ma być sprzeczne.

18 Tymczasem nie ulega wątpliwości, że mimo popełnionych uchybień prawnych ostateczna treść wyroku sądu może odpowiadać prawu. Dlatego też ustawodawca uznał, że wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest zdaniem autora skargi, niezgodne, należeć powinno, do tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi.

19 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

20 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

21 „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245

22 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

23 warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

24 Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245

25 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

26 musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia 3

27 w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić. Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt

28 5 k.p.c.

29 Skarga dotknięta wskazanymi wyżej brakami podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).