Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., III CNP 47/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., III CNP 47/08

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 47/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 stycznia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie z wniosku F.S. i J.S.

6 o stwierdzenie nabycia spadku po K.S.,

7 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2009 r., na skutek skargi S.T.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem

9 prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego w K.

10 z dnia 22 lutego 1966 r., sygn. akt [...],

11 odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Postanowieniem z dnia 22 lutego 1966 r. Sąd Powiatowy w K. stwierdził, że spadek po K.S. nabyli wdowa M.S. w 2/8 częściach oraz jej synowie F.S. i E.S. po 3/8 części, z wyłączeniem udziału spadkodawcy w majątku objętym do chwili jego śmierci wspólnością ustawową; udział ten odziedziczyli synowie F.S. i E.S. po połowie.

14 Postanowienie to zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia następczyni prawna M.S. – J.N.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), mającej moc zasady prawnej, oraz w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05 (OSNC 2006, nr 1, poz. 15) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września 2004 r. i później. Z tego względu skarga wniesiona od orzeczenia, które zostało wydane w dniu 22 lutego 1966 r. jest niedopuszczalna. Poza tym w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 k.p.c.), które

17 dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga J.N. została sporządzona przez jej pełnomocnika, siostrę, S.T., która nie jest zawodowym pełnomocnikiem, ani nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 871

18 § 2 k.p.c.

19 Z tych względów należało orzec, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).