Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 37/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 37/06

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 37/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 lipca 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie z powództwa Z.H.

6 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w K.

7 o przywrócenie naruszonego posiadania,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2006 r., na skutek skargi powoda

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem

10 prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L.

11 z dnia 30 grudnia 2005 r., sygn. akt [...],

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

15 § 1 k.p.c., powinna zawierać między

16 innymi „w y k a z a n i e, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych n i e b y ł o i n i e j e s t możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5

17 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje kasacja (skarga kasacyjna) i dlatego wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe.

18 Wywód prawny we wskazanym zakresie jednak nie wyczerpuje warunku skargi z art. 4245

19 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżącego obciąża bowiem – zgodnie z treścią tego przepisu – nie tylko obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, ale także wykazanie, że nie jest możliwe. Skarżący powinien zatem wykazać, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem – w świetle przepisów art. 399 - 4161

20 k.p.c. - jest niedopuszczalne ze względu na rodzaj

21 zaskarżonego orzeczenia albo zarzuty przeciwko temu orzeczeniu nie mieszczą się w podstawach skargi o wznowienie postępowania. Tylko w następstwie przeprowadzenia takiego wywodu prawnego skarżący spełni obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie tylko nie było ale nie jest możliwe. Skarga powoda nie spełnia warunku przewidzianego w z art. 4245 § 1 pkt 5

22 k.p.c. Ogranicza się tylko do stwierdzenia o nieprzysługiwaniu skargi kasacyjnej „w sprawach o pzp”, natomiast przesłanka wykazania, że zaskarżone orzeczenie w drodze innych środków nie może być wzruszone, skwitowana została jednym zdaniem w treści, którego powołane zostały przepisy o skardze o wznowieniu 3

23 postępowania. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248

24 § 1 k.p.c.).