Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., III CNP 30/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., III CNP 30/13

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 30/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Anna Kozłowska

5 w sprawie z powództwa L. S.

6 przeciwko J. S.

7 o rozwód i eksmisję,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 23 października 2013 r.,

10 na skutek skargi pozwanej

11 o stwierdzenie niezgodności z prawem

12 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

13 z dnia 25 sierpnia 2011 r.,

14 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

15 2

16 J. S. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 sierpnia 2011 r. orzekającego rozwiązanie jej małżeństwa z L. S. i eksmisję ze wspólnego mieszkania małżonków – bez orzeczenia o przysługującym jej uprawnieniu do lokalu socjalnego lub braku takiego uprawnienia. Zdaniem skarżącej pominięcie przez Sąd rozstrzygnięcia w tym przedmiocie wyrządza jej szkodę polegającą na tym, że nie może uzyskać lokalu socjalnego, lokalu zamiennego ani pomieszczenia tymczasowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z art. 4245

18 § 1 pkt 1 - 6 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe; skarga powinna również zawierać wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Wskazane wymagania mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione kumulatywnie, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

19 Wynikający z art. 4245

20 § 1 pkt 4 k.p.c. wymóg uprawdopodobnienia

21 wystąpienia szkody zostaje spełniony wówczas gdy skarżący złoży oświadczenie, że szkoda wystąpiła, wskaże jej rodzaj, wysokość i czas powstania oraz wykaże dostępnymi mu środkami, że szkoda ta jest następstwem wydania zaskarżonego orzeczenia. Powołanie się przez skarżącą na brak rozstrzygnięcia o istnieniu lub braku istnienia uprawnienia do lokalu socjalnego w wyroku orzekającym eksmisję nie jest wystarczający dla oceny, że skarżąca wykazała, w sposób przedstawiony powyżej, przesłankę wymienioną w art. 4245

22 § 1 pkt 4 k.p.c.

23 3

24 Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248

25 § 1 k.p.c.

26 es