Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2010 r., III CNP 28/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2010 r., III CNP 28/10

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 28/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 września 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Strzelczyk

5 w sprawie z powództwa K. H.

6 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r., na skutek skargi powoda

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem

10 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

11 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

12 Sąd Okręgowy w K. w sprawie z powództwa K. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 19 września 2007 r., I C (…), wyrokiem z dnia 8 lutego 2008 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1.103 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje.

13 W dniu 6 kwietnia 2010 r. powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku wskazując, iż jest on niezgodny z art. 822 k.c. oraz art. 365 k.p.c. i art. 366 k.p.c.

14 2

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się (art. 4246

17 § 1 k.p.c.). Zgodnie zaś z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. Niemożność zaskarżenia wynika przede wszystkim z przepisów ustawy, które kreują kategorię orzeczeń nie podlegających zaskarżeniu, a które w momencie ich wydania stają się prawomocne.

18 Skarżący w dniu 6 kwietnia 2010 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008 r., który będąc wyrokiem sądu drugiej instancji już w dacie jego wydania stał się prawomocny. Oczywiste zatem jest, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 4246

19 § 1 k.p.c.) i zgodnie z art. 4248

20 § 1 k.p.c. jako niedopuszczalna

21 podlega odrzuceniu.

22 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.