Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2005 r., III CK 263/04

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III CK 263/04
Data
Forma
Wyrok
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt III CK 263/04

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 9 marca 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

6 SSN Iwona Koper

7 w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Wielobranżowego „G.(...)" sp. j. w B. przeciwko J. G.

8 o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2005 r., kasacji pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 grudnia 2003 r., sygn. akt I ACa (…),

10 oddala kasację i wniosek pełnomocnika pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

11 Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 12 lutego 2002 r. zasądził od pozwanego J. G. na rzecz powoda, Przedsiębiorstwa Wielobranżowego G.(...) Spółki Jawnej w B., kwotę 454.263,80 zł z odsetkami.

12 Sąd Okręgowy ustalił, że w grudniu 1990 r. J. G., E. L. i R. G. zawarli umowę spółki cywilnej, której celem miało być prowadzenie działalności gospodarczej. Oprócz wspólnej działalności każdy ze wspólników prowadził własną odrębną działalność 2

13 gospodarczą. Każdy z nich w ramach własnej działalności tankował paliwo na stacjach będących własnością spółki. W okresie od marca 2000 r. do grudnia 2002 r. pozwany zakupił paliwo o łącznej wartości 454.263,80 zł za które nigdy nie zapłacił. Ponadto Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 24 grudnia 2001 r. aktualni wspólnicy spółki cywilnej zawarli umowę o jej przekształceniu w spółkę jawną, którą do rejestru handlowego wpisano dnia 27 marca 2002 r.

14 Na gruncie tych ustaleń Sąd Okręgowy uznał roszczenie strony powodowej za uzasadnione.

15 Sąd Apelacyjny stanowisko Sądu Okręgowego aprobował, toteż apelacja pozwanego została wyrokiem tego Sądu, z dnia 3 grudnia 2003 r., oddalona. Pozwany w kasacji, opartej na podstawie drugiej z art. 3931 k.p.c., zarzucił

16 nieważność postępowania z uwagi na nieprawidłowe umocowanie pełnomocnika strony powodowej, i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Jeśli istotnie, tak jak twierdzi skarżący, strona powodowa w postępowaniu apelacyjnym była reprezentowana przez pełnomocnika, który nie był należycie umocowany, to należało mieć na uwadze, że przewidziany w art. 379 pkt. 2 k.p.c. wymóg należytego umocowania pełnomocnika procesowego pod rygorem nieważności postępowania ustanowiony jest w interesie tej strony, która z pełnomocnika tego korzysta. W ugruntowanym już w tym względzie orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd - który podziela skład orzekający - iż tylko też ta strona może powołać się na nieważność postępowania z powodu nieprawidłowości w udzieleniu pełnomocnictwa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia: 17 marca 1999 r. III CKN 209/98 - nie publ., 21 grudnia 2000 r., sygn. akt 209/00 - nie publ., 7 lutego 2002 r., ICKN 489/00 - nie publ.). Strona przeciwna nie ma tu żadnego interesu poza wykazaniem, iż uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wymaga to jednak oznaczenia w kasacji przepisu postępowania obejmującego określony obowiązek sądu w nawiązaniu do kwestii pełnomocnictwa, z którego korzystał pełnomocnik drugiej strony. Skarżący w kasacji powołał się na wadliwe umocowanie pełnomocnika strony powodowej. Jednocześnie nie wykazał, ani nie twierdził nawet, aby w związku z nienależytym umocowaniem pełnomocnika strony powodowej Sąd Apelacyjny dopuścił się naruszenia określonego przepisu postępowania, oraz aby mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

19 3

20 Wobec powyższego, zarzut kasacji, tyczący nieważności postępowania, nie mógł być uwzględniony.

21 Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku /art. 39312

22 k.p.c./.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 20 orzeczeniach.

  1. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2024 r., III APa 79/21
  2. Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 19 kwietnia 2018 r., IX Ca 431/17
  3. Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 13 września 2017 r., IX Ca 444/16
  4. Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 marca 2016 r., IX Ca 949/15
  5. Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 stycznia 2014 r., VII Pa 97/13
  6. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2013 r., I ACa 248/13
  7. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r., IV CZ 94/13
  8. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 12 października 2012 r., I ACa 376/12
  9. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2012 r., III CSK 300/11
  10. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2012 r., III CSK 195/11
  11. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2011 r., I UK 133/11
  12. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2011 r., II UZP 7/11
  13. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 r., II CSK 638/10
  14. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2011 r., V CSK 535/10
  15. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2011 r., II CNP 78/10
  16. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2011 r., V CSK 361/10
  17. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2011 r., III CSK 334/10
  18. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., IV CSK 263/10
  19. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2010 r., III SK 29/10
  20. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008 r., III CSK 182/07