Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2000 r., III CKN 932/98

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2000 r., III CKN 932/98

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 25 lipca 2000 r.

2 Sąd Najwyższy Izba Cywilna w składzie następującym:

3 Przewodniczący: SSN - Gerard Bieniek

4 Sędziowie: SN - Marian Kocon (spraw.)

5 SN - Barbara Myszka

6 Protokolant: Bożena Kowalska

7 po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2000 r.

8 na rozprawie sprawy z wniosku U. C. z udziałem Z. C. o podział majątku wspólnego, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 26 czerwca 1998 r., sygn. akt II Ca […]

9 postanawia:

10 oddalić kasację.

Uzasadnienie

11 Sąd Rejonowy w L. postanowieniem z dnia 14 stycznia 1998 r. dokonał podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni U. C. i uczestnika postępowania Z. C., ograniczonego na zgodny ich wniosek do lokatorskiego spółdzielczego prawa do lokalu, kategorii M.-4, o łącznej powierzchni użytkowej 60,30 m², położonego w L. przy ul. P. […] m. […], po ustaniu między nimi, na skutek rozwodu, ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Sąd ten określił wartość tego podlegającego rozliczeniu prawa na 39192,06 zł i przydzielił wnioskodawczyni - lokatorskie spółdzielcze prawo do opisanego lokalu, z wkładem mieszkaniowym w kwocie 39192,06 zł (pkt I ppkt 1); poza tym zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania 6584,25 zł z tytułu zwrotu nakładów z majątku odrębnego na majątek wspólny (pkt II) oraz obciążył wnioskodawczynię spłatą w celu wyrównania udziałów w kwocie 16303,90 zł (pkt III), rozkładając ją na stosowne raty. U podłoża tego rozstrzygnięcia legło ustalenie, że uczestnik postępowania na pokrycie wkładu mieszkaniowego wyłożył z majątku odrębnego 7100 zł /starych/.

12 W apelacji wnioskodawczyni kwestionowała powyższe ustalenie, jak i oddalenie jej wniosku o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym i zarzuciła, że doprowadziło to do bezzasadnego zasądzenia kwoty 6584,25 zł oraz zawyżenia spłaty.

13 Zarówno ustalenia Sądu I instancji, jak i jego rozważania prawne zostały przez Sąd Wojewódzki w L. uznane za prawidłowe, toteż apelacja wnioskodawczyni - podnosząca między innymi przytoczone zarzuty - została postanowieniem tego Sądu, z dnia 26 czerwca 1998 r., oddalona.

14 W kasacji od tego postanowienia Sądu Wojewódzkiego - opartej na podstawie pierwszej z art. 393¹ k.p.c.- wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 6 k.c. przez uznanie, że w świetle tego przepisu „żądania U. C. co do kwoty 7100 zł(starych) są gołosłowne” i 43 § 2 k.r. i op., i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także postanowienia Sądu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

15 Rozpoznając sprawę w przytoczonych granicach kasacji (art. 393¹¹ k.p.c.), Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Autor kasacji zarzut naruszenia art. 6 k.c. oparł na założeniu, jakoby u podłoża zasądzenia kwoty 6584,25 zł legło zapatrywanie Sądu Wojewódzkiego, że na wnioskodawczyni spoczywał obowiązek (ciężar dowodu) udowodnienia, iż kwota 7100 zł(starych) nie pochodziła z majątku odrębnego uczestnika postępowania. Już tylko z tej przyczyny, że takie zapatrywanie nie legło u podłoża zasądzenia kwoty 6584,25 przytoczony zarzut jest bezzasadny. Warto tu jedynie wskazać, że według oceny Sądu Wojewódzkiego uczestnik postępowania udowodnił fakty wskazujące na to, że kwota 7100 zł pochodziła z jego majątku odrębnego.

17 Bezzasadny jest również zarzut naruszenia 43 § 2 k.r. i op. Przepis ten pozwala wprawdzie każdemu z małżonków żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w jakim każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku, uzależnia jednak dopuszczalność takiego żądania od istnienia ważnych powodów. Na gruncie zaś ustaleń zaskarżonego postanowienia oboje małżonkowie przyczynili się do powstania majątku wspólnego i brak podstaw do zdyskwalifikowania przyczynienia się jednego z nich, a w szczególności uczestnika postępowania.

18 Z powyższych względów na zasadzie art. 393¹² w k.p.c. należało kasację oddalić.