Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1998 r., III CKN 424/98

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1998 r., III CKN 424/98

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 25 czerwca 1998 r.

2 Sąd Najwyższy Izba Cywilna w składzie następującym:

3 Przewodniczący: SSN - Z. Strus (spraw.)

4 Sędziowie: SN - M. Sychowicz

5 SA - M. Grzelka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 1998 r.

6 sprawy z powództwa M. T. i K. T. oraz S. T. przeciwko Z. G. i C. G. o eksmisję z nieruchomości na skutek kasacji powodów od wyroku Sądu Wojewódzkiego w T. z dnia 22 stycznia 1998 r., sygn. akt I Ca […]

7 p o s t a n a w i a :

8 odrzucić kasację.

Uzasadnienie

9 2

10 Sąd Wojewódzki w T. po rozpoznaniu sprawy z powództwa M. T., K. T. i S. T. przeciw Z. G. i C. G. o wydanie nieruchomości gruntowej, na skutek apelacji pozwanych zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji i oddalił powództwo. Podstawą rozstrzygnięcia było ustalenie, że zgromadzony w sprawie materiał nie potwierdza prawa własności powodów do nieruchomości stanowiącej przedmiot sporu.

11 Kasacja od tego wyroku wniesiona przez adwokata w imieniu powodów określa „wartość przedm. sprawy” w kwocie 5.200 zł. Sąd drugiej instancji przedstawił ją wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

12 Kasacja jest niedopuszczalna. Pomijając niewłaściwe określenie wartości jako dotyczącej przedmiotu sprawy, gdy w art. 393 pkt 1 kpc mowa o wartości przedmiotu zaskarżenia, w myśl powołanego przepisu w sprawach o świadczenie kasacja nie przysługuje jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięć tysięcy złotych. Pełnomocnik wskazał wprawdzie kwotę o 200 zł wyższą od ustalonej granicy wartościowej kasacji jednak czynność ta jest bezskuteczna, gdyż w pozwie wartość przedmiotu sporu oznaczono na kwotę 500 zł i nie podlegała ona sprawdzeniu. Do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia stosuje się zaś odpowiednio przepisy o wartości przedmiotu sporu.

13 Powództwo o wydanie nieruchomości ( w rozpoznawanej sprawie wyłączono budynki będące częściami składowymi) należy do kategorii powództw o świadczenie. Dlatego dopuszczalność kasacji podlega ograniczeniom zawartym w art. 393 pkt 1 kpc. W myśl utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego niedopuszczalne jest oznaczanie wartości zaskarżenia w kwocie wyższej niż wartość przedmiotu sporu ( post. SN z 18 grudnia 1996 r. I CKN 21/96 – OSNC 1997 r., z. 4, poz. 42). Dlatego w rozpoznawanej sprawie kasacja podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji (art. 393⁵ kpc), a gdy została bezpodstawnie przedstawiona Sądowi Najwyższemu podstawą rozstrzygnięcia zawartego w sentencji był przepis art. 393⁸ § 1 kpc.