Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2010 r., III BPZ 1/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2010 r., III BPZ 1/10

Tekst

1 Sygn. akt III BPZ 1/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 października 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn

5 SSN Zbigniew Myszka

6 w sprawie z odwołania J. S.

7 od orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Mianowanych Urzędników Państwowych przy Ministerstwie Sprawiedliwości w Warszawie z dnia 12 stycznia 2009 r. ,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2010 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 maja 2010 r.,

9 1. oddala zażalenie,

10 2. przyznaje adw. I. K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o przewidzianą stawkę podatku VAT od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w

11 postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił – przy zastosowaniu art. 4246

13 § 3 k.p.c. i art. 871

14 § 1 k.p.c. – skargę odwołującej się J. S. o

15 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 31 marca 2009 r. wydanego w sprawie sygn. akt III A Po …/09 z uwagi na to, że 2

16 skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącą, bez zachowania obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwa stron. W zażaleniu na powyższe postanowienie ustanowiony z urzędu dla skarżącej adwokat domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W zażaleniu zarzucono niewłaściwe zastosowanie art. 4246 § 3 k.p.c. przez

17 niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie wnoszącej zażalenie niesporządzenie i niepodpisanie skargi przez fachowego pełnomocnika stanowiło brak formalny skargi, do uzupełnienia którego żaląca się powinna być wezwana.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 W zażaleniu nie kwestionuje się zastosowania art. 871 k.p.c. w postępowaniu

20 ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Skarga ta – zgodnie z wyraźnym tego określeniem w art. 4246 § 3

21 k.p.c. w związku z art. 871

22 § 1 k.p.c. – powinna być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego, jeżeli strona nie ma kwalifikacji przewidzianych w § 2 tego przepisu.

23 Wynikające z art. 871

24 § 1 k.p.c. ograniczenie zdolności postulacyjnej stron w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w odniesieniu do czynności procesowych, które wymagają uprzedniego podjęcia działań przed sądem niższej instancji, oznacza, że skargę może sporządzić i wnieść do Sądu Najwyższego tylko pełnomocnik procesowy strony, będący adwokatem lub radcą prawnym, natomiast nie może tego uczynić sama strona (chyba że jest jedną z osób wymienionych w art. 87¹ § 2 k.p.c.). Niezachowanie wymogu przewidzianego w art. 871 k.p.c. nie jest

25 brakiem formalnym, nie odnosi się do żadnego z warunków formalnych skargi, które są określone w art. 4245

26 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 4246

27 § 2 k.p.c. tylko warunki

28 formalne, określone w art. 4245

29 § 2 k.p.c. podlegają przewidzianemu trybowi

30 naprawczemu. Natomiast w odniesieniu do naruszenia art. 871 § 1 k.p.c.

31 konsekwencje prawne określa art. 4246

32 § 3 k.p.c. nakazując odrzucenie skargi (por.

33 3

34 postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., II CZ 89/08 - LEX nr 527186).

35 Wobec powyższego nie budzi wątpliwości zasadność zastosowania w zaskarżonym postanowieniu art. 4246

36 § 3 k.p.c. i odrzucenie skargi o stwierdzenie

37 niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionej przez żalącą się z naruszeniem art. 871

38 § 1 k

39 Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, uznając bezzasadność zażalenia, postanowił jak w sentencji na podstawie art. 398 14 w związku z art. 424 12

40 oraz art.

41 3941

42 § 3 k.p.c. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w myśl § 19 w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 i z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).