Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1984 r., III AZP 10/83

uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1984 r., III AZP 10/83

Tekst

TEZY

1 Odmówić rozstrzygnięcia przedstawionego zagadnienia prawnego.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu zagadnienia prawnego przekazanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 października 1983 r. SA/Po 147/83

3 1. Czy nieruchomości ziemskie związku wyznaniowego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o przejęciu przez Państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu proboszczom posiadania gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego /Dz.U. nr 9 poz. 87 ze zm./, a wpisane w księdze wieczystej jako "beneficjum proboszczowskie" mogą być potraktowane jako gospodarstwo rolne proboszcza?

4 2. Czy w razie wydzierżawienia wymienionych wyżej gruntów kilku indywidualnym rolnikom, można stan taki traktować jako posiadanie przez proboszcza gospodarstwa rolnego, czy też o takim posiadaniu można mówić w razie wydzierżawienia ich tylko jednemu rolnikowi?

5 3. W jakim trybie przepis art. 4 ust. 5 cytowanej ustawy powinien być realizowany, a w szczególności czy postępowanie winno być wszczęte z urzędu, czy na wniosek zainteresowanej strony?

6 4. Czy organ administracji państwowej był uprawniony do przejęcia na rzecz Państwa nieruchomość na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. /Dz.U. nr 17 poz. 71/, co do której nie zostało obalone domniemanie wynikające z księgi wieczystej według, którego stanowi ono "beneficjum proboszczowskie", a także nie zostało ustalone w drodze orzeczenia, czy stanowi ono gospodarstwo rolne proboszcza /art. 4 ust. 6 cytowanej ustawy z dnia 20 marca 1950 r. - Dz.U. nr 9 poz. 87/?: podjął następującą uchwałę: