Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1994 r., III ARN 97/92

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1994 r., III ARN 97/92

Tekst

TEZY

1 Istotą zatwierdzenia planu realizacyjnego było wyrażone w formie decyzji administracyjnej uzgodnienie planowanej inwestycji budowlanej z planem zagospodarowania przestrzennego.

2 Zrealizowanie inwestycji oznacza przeniesienie procesu inwestycyjnego na inny etap postępowania, co dezaktualizuje /czyni bezprzedmiotową/ decyzję dotyczącą wcześniejszego etapu procesu inwestycyjnego.

3 Z drugiej strony nadal, w stosunku do terenów nie zainwestowanych, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę gospodarki gruntami i wydawanie decyzji w sprawie wykorzystania gruntów na cele inwestycyjne i w tym decyzji o zmianie sposobu wykorzystania gruntów, co wyraźnie wynika z art. 33 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1989 nr 17 poz. 89/.

Sentencja

4 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skarg: (...) na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) dotyczącej lokalizacji zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 1991 r. IV SA 911-914/90

5 oddala rewizję nadzwyczajną.