Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 1994 r., III ARN 83/93

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 1994 r., III ARN 83/93

Tekst

TEZY

1 Powstanie długu mającego za przedmiot należność za korzystanie z gruntu, wynika z ustawy.

2 Decyzja administracyjna natomiast - ustalająca wymiar rocznej opłaty /zależny od wyceny gruntu/ - konkretyzuje tylko rozmiar długu.

3 Jest to zatem decyzja konstytutywna, gdy idzie o skonkretyzowanie rozmiarów świadczenia i ustalenie jego wymagalności.

4 Natomiast w odniesieniu do samego powstania zobowiązania, ma ona charakter deklaratoryjny: zobowiązanie do zapłaty powstaje bowiem ex lege, przez fakt ustawowego wprowadzenia powinności uiszczenia opłat do użytkowników gruntów określonej kategorii podmiotowej i przedmiotowej.

5 W tej sytuacji do momentu wydania decyzji zobowiązany nie ma obowiązku świadczenia /brak konkretyzacji rozmiarów obowiązku/.

6 To zaś powoduje, że świadczenie nie jest wymagalne, ze wszystkimi konsekwencjami tego stanu rzeczy.

7 Tak więc do czasu wydania decyzji administracyjnej określającej wysokość świadczeń strona zobowiązana /użytkownik gruntu/ nie popada w zwłokę i nie naraża się nawet na negatywne skutki opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego.

Sentencja

8 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojskowego Rejonowego Zarządu (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie ustalenia ceny gruntu i opłaty rocznej z tytułu zarządu gruntem na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 1993 r. SA/Wr 501/93

9 oddala rewizję nadzwyczajną.