Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1988 r., III ARN 8/88

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1988 r., III ARN 8/88

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie ograniczenia powierzchni mieszkalnej lokalu (...) na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 16 czerwca 1987 r. SA/Lu 426/87

2 uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.

Uzasadnienie

3 Uprawnienie właściciela lokalu do zamieszkiwania w tym lokalu, wynikające wprost z ustawy /art. 28 ust. 1 i art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/, wyłącza uprawnienie najemcy lokalu do korzystania z ponadnormatywnej powierzchni mieszkalnej za zapłatą podwyższonego czynszu najmu.

4 Wbrew stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego, właściciel lokalu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1-4 prawa lokalowego, może żądać ograniczenia ponadnormatywnej powierzchni zajmowanej przez najemcę tego lokalu nie tylko wówczas, gdy mieszka w części lokalu zajmując powierzchnię mniejszą od przysługującej mu według norm zaludnienia ale również wtedy gdy mieszkając w lokalu zajmuje powierzchnię większą od przysługującej mu według norm zaludnienia /jak w rozważanym przypadku - właściciel, będący osobą samotną zajmuje izbę o powierzchni 14 m kw./, jak i wtedy, gdy w lokalu nie mieszka, lecz chce w nim zamieszkać.