Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1992 r., III ARN 77/92

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1992 r., III ARN 77/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Prezesa Sądu Rejonowego (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie przekazania w zarząd nieruchomości na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 14 maja 1992 r. SA/Kr 586/92

2 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

3 Prawa użytkowania gruntu oddanego państwowej jednostce organizacyjnej nie można wiązać tylko z faktem wydania lub niewydania indywidualnej decyzji określonej w par. 4 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 maja 1952 r. w sprawie przekazywania terenów w miastach i osiedlach /Dz.U. nr 35 poz. 159/, jeżeli zamiar oddania gruntu w użytkowanie został dostatecznie wyraźnie wypowiedziany innymi decyzjami lub czynnościami prawnymi właściwych organów ujawniającymi ich wolę w sposób jednoznaczny.

4 Te czynności prawne zastępujące w zakresie skutków decyzję ostateczną, stworzyły - w myśl par. 3 cytowanego rozporządzenia między orzekającym a przejmującym stosunek zobowiązaniowy, do którego miały zastosowanie przepisy o zobowiązaniach umownych.

5 Przedwczesny jest wniosek ogólny uzasadnienia wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego, że Sąd Rejonowy nie legitymuje się formalnymi uprawnieniami użytkowania przedmiotowego gruntu.

6 Kwestia ta wymaga dodatkowych ustaleń i nowej oceny ze strony Naczelnego Sądu Administracyjnego.