Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1993 r., III ARN 69/93

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1993 r., III ARN 69/93

Tekst

TEZY

1 1. Zaliczki na poczet podatku dochodowego z działów specjalnych produkcji rolnej powinni płacić ci podatnicy, którzy z tej produkcji osiągają dochód, bowiem to właśnie osiąganie przychodu jest istotą podatku dochodowego;

2 2. Normy szacunkowe ustalone przez Ministerstwo Finansów odnoszą się najwyraźniej do kur dorosłych /właściwych/ nie zaś do jednodniowych kurcząt, których chów przez kilka miesięcy nie tylko nie daje żadnego dochodu, a jeszcze obciążony jest licznymi kosztami.

3 Ustawodawca używa pojęcia "kura", wcale nie zastrzegając, by pojęcie to odnosiło się również do "kurcząt".

4 Różnice między tymi dwoma pojęciami mogą opierać się na kryteriach biologicznych /np. odmienność upierzenia, ułapienia, udziobienia i in./, mogą być wywiedzione z kryteriów matematycznych /jest przecież rzeczą normalną, że w stadzie kur nie wszystkie kurczęta osiągają wiek dorosłej, to jest właściwej kury, choćby w rezultacie tzw. padania/, jednakże decydującym wydaje się być kryterium fiskalne, wywiedzione z okoliczności, iż celem istnienia kury właściwej jest przynoszenie przychodu hodowcy, a społeczeństwu korzyści, natomiast celu takiego nie można przypisywać bytowi małych kurcząt, jakich istnienie można łączyć zaledwie z ekspektatywą przyszłych dochodów dla hodowcy, których jednak wymiar nie może być wcześniej w sposób pewny określony,

5 3. Nie ma zatem żadnych podstaw, by twierdzić, iż polskie prawo podatkowe nie widzi żadnej różnicy między "kurą" a "kurczęciem", i na tej podstawie domagać się wpłacania zaliczek od nieistniejących faktycznie dochodów.

6 Art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ wyraźnie stwierdza, że dotyczą one tych podatników, którzy owe dochody osiągają.

7 Można tu zresztą wskazać na orzeczenie Sądu Najwyższego III ARN 50/92, które wyraźnie stwierdzało, iż fundamentalną zasadą prawa podatkowego w demokratycznym państwie prawnym jest, że zakres przedmiotu opodatkowania musi być precyzyjnie określony w ustawie podatkowej, a interpretacja jej przepisów nie może być rozszerzająca.

Sentencja

8 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie wymiaru zaliczek na podatek dochodowy od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej za 1992 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 26 marca 1993 r. SA/Po 2335/93

9 oddala rewizję nadzwyczajną.