Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1992 r., III ARN 6/92

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1992 r., III ARN 6/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania na skutek rewizji nadzwyczajnej Rzecznika Praw Obywatelskich (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 13 sierpnia 1987 r. SA/Po 479/87

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Wobec wniesienia rewizji nadzwyczajnej po upływie sześciu miesięcy od uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku dla jej uwzględnienia konieczne byłoby wykazanie nie tylko naruszenia - w stopniu rażącym prawa, ale także naruszenia interesu Rzeczypospolitej Polskiej /art. 421 Kpc w związku z art. 211 Kpa/.

4 Taka podstawa rewizji nadzwyczajnej nie została wykazana.

5 Słusznie rozpoznające sprawę odszkodowania należnego właścicielom za wywłaszczony grunt, organy administracji państwowej a następnie sąd administracyjny w postępowaniu ze skargi właścicieli ustaliły, że do podstawy prawnej przedmiotowego odszkodowania wchodzi, oprócz ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/ także - wydana na jej podstawie uchwała Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 20 listopada 1985 r. w sprawie zasad ustalania odszkodowań za grunty pod zabudowę i nie zabudowane /Dz.Urz. Woj. Poznańskiego nr 12/.

6 Nie jest także zasadny zarzut rewizji nadzwyczajnej, że niesłusznie ustalono w postępowaniu wywłaszczeniowym, że przedmiotowa działka skarżących była gruntem rolnym.