Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1992 r., III ARN 54/92

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1992 r., III ARN 54/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zarządu Miasta (...) na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Miasta (...) na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 28 kwietnia 1992 r. SA/Lu 420/92

2 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

3 W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 27 lutego 1992 r. III AZP 8/91 /OSN 7-8 1992 poz. 119/ Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w razie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego bez podjęcia - tak jak w sprawie niniejszej - uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./, nie zachodzi nieusuwalna przeszkoda rozpoznania skargi w rozumieniu art. 204 par. 1 zdanie pierwsze Kpa.

4 Określone bowiem w powołanym przepisie ustawy o samorządzie terytorialnym postępowanie, które gmina powinna w zasadzie przeprowadzić przed złożeniem skargi, jest postępowaniem wewnętrznym gminy służącym do samooceny zakwestionowanego w drodze nadzoru aktu gminy.

5 Jeżeli gmina takiego postępowania nie przeprowadziła przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, to z tego powodu podstawa zaskarżenia jest ułomna, co może jednak ulec konwalidacji na skutek podjęcia odpowiedniej uchwały właściwego organu gminy przed rozstrzygnięciem skargi przez sąd administracyjny.