Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1993 r., III ARN 53/93

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1993 r., III ARN 53/93

Tekst

TEZY

1 1. Według par. 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r. w sprawie zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatników osiągających przychody z niektórych rodzajów nowo uruchomionej działalności gospodarczej /Dz.U. nr 35 poz. 203 ze zm./ jednym z warunków zwolnienia od opodatkowania przychodów z nowo uruchomionej działalności gospodarczej o określonym przedmiocie /par. 1 ust. 1/, jest zakaz równoczesnego wykonywania innej działalności gospodarczej niż zwolniona od podatków.

2 Ze sformułowania tego zakazu /"równocześnie nie wykonują innej działalności gospodarczej"/ jako warunku zwolnienia podatkowego /"zwalnia się na warunkach określonych w rozporządzeniu" - par. 1 ust. 1/, pod rygorami stracenia zwolnienia w razie utraty warunków /par. 7/ wynika, że chodzi tu o zachowanie takiego stanu /warunku/ przez cały okres zwolnienia od podatków.

3 2. Przepisy wprowadzające odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania stanowią regulacje szczególne, o charakterze wyjątkowym co oznacza, że powinny być stosowanie wprost z wyłączeniem wykładni rozszerzającej.

Sentencja

4 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki Cywilnej (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie utraty prawa do zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 24 lutego 1993 r. SA/Ka 1375/92

5 uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.