Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1985 r., III ARN 5/85

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1985 r., III ARN 5/85

Tekst

TEZY

1 W każdej sytuacji, gdy prawo materialne przewiduje obowiązek uzyskania zgody organu administracji państwowej na podjęcie określonych czynności i obywatel o wyrażenie zgody wystąpi, załatwienie jego sprawy wymaga wydania decyzji i brak decyzji organu może być traktowany jedynie jako niezałatwienie sprawy uzasadniające skargę, przewidzianą w art. 216 Kpa, nie daje natomiast podstaw do twierdzenia, że organ administracji państwowej odmawia wyrażenia zgody na zawarte we wniosku żądanie.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie odmowy przejęcia nieruchomości rolnej na rzecz Państwa na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 30 sierpnia 1984 r. SA/Kr 392/84

3 uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę.

Uzasadnienie

4 Art. 179 Kc reguluje w sposób samodzielny tryb i formę zrzeczenia się własności nieruchomości i skutek zrzeczenia uzależnia od decyzji terenowego organu administracji państwowej, który uprawnia do wyrażenia zgody lub jej odmowy, w zależności od oceny, czy przejęcie nieruchomości na własność Państwa uzna za zgodne z interesem społecznym i słusznym interesem dotychczasowego właściciela.

5 Naczelny Sąd Administracyjny dokonał błędnej interpretacji prawa materialnego - art. 179 par. 1 Kc w związku z art. 104 par. 1 Kpa, przez przyjęcie, że wymienione w tym przepisie uprawnienie terenowego organu administracji państwowej do wyrażenia zgody, lub jej odmowy na zrzeczenie się własności nieruchomości, nie upoważnia organu do wydania decyzji administracyjnej.