Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1992 r., III ARN 49/92

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1992 r., III ARN 49/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na oświadczenie Zarządu Miejskiego w (...) o zmianie wysokości opłaty rocznej za 1991 r. z tytułu wieczystego użytkowania gruntu /uchwała Zarządu Miejskiego (...). w przedmiocie aktualizacji ceny gruntów oddanych w użytkowanie w rejonie osiedla (...)/ na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 1992 r. SA/Wr 1321/91

2 postanawia oddalić rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Oświadczenia zarządu gminy o aktualizacji ceny działek gruntu i opłat rocznych za użytkowanie wieczyste, jak prawidłowo ocenił ich charakter Naczelny Sąd Administracyjny, są czynnościami cywilnoprawnymi, dotyczącymi łączącej strony umowy o użytkowaniu wieczystym, nie wykraczającymi poza dyspozycje art. 43 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/.

4 Kwestia skuteczności oświadczenia zarządu i zasadności żądania podwyższonej opłaty na przykład za okres już zapłacony oraz prawidłowości wyceny gruntów może być w razie sporu przedmiotem procesu cywilnego, jak trafnie wskazał sąd administracyjny powołując się na przepisy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161/ oraz par. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1985 r. w sprawie wykonania ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1986 nr 1 poz. 4 ze zm./.