Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1993 r., III ARN 40/93

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1993 r., III ARN 40/93

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości (...) w przedmiocie odmowy ustanowienia skarżącej tłumaczem przysięgłym na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 1993 r. II SA 390/92

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Słusznie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o ustanowieniu określonej osoby tłumaczem przysięgłym mają charakter uznaniowy.

4 Należało przy podjęciu rozstrzygnięcia wziąć pod rozwagę ewentualne zmiany stanu faktycznego.

5 W niniejszej sprawie jest to o tyle istotne, że liczba tłumaczy przysięgłych wykonujących tę funkcję nie jest stała.

6 Dla kontroli rozstrzygnięcia w płaszczyźnie art. 7 Kpa niezbędne było więc rozważenie, czy po wydaniu decyzji I instancji nie doszło do zmian przemawiających za uwzględnieniem wniosku.