Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 1991 r., III ARN 40/90

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 1991 r., III ARN 40/90

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Biura Kształtowania Środowiska (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku obrotowym i dochodowym za 1987 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 15 listopada 1989 r. SA/Ka 568/89

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera błędną wykładnię przepisu prawa materialnego, co może być zwykłą podstawą rewizyjną, ale nie sięga granic rażącego naruszenia prawa, z którym mamy do czynienia wówczas, gdy chodzi o kwalifikowaną postać naruszenia prawa, a więc szczególnie jaskrawe przypadki.

4 Postanowienia ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym /Dz.U. 1983 nr 43 poz. 192/ nie zostały jednak przeniesione do ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. nr 3 poz. 12/ dosłownie, a z poważną zmianą.

5 Otóż z mocy art. 5 ust. 1 ustawy z 1972 r. osoby prawne, których celem statutowym była działalność naukowa były wolne od podatku dochodowego wtedy, gdy w określonym czasie przekazały na cele statutowe wszystkie dochody.

6 W ustawie z 1989 r. stanowi się natomiast w art. 9 ust. 1 pkt 5, że od podatku dochodowego są wolne dochody osób prawnych, których celem statutowym jest m.in. działalność naukowo-techniczna, w tej części, w jakiej przeznaczono je na cel statutowy.

7 W tym samym kierunku zmierzała w swej istocie wykładnia przepisów ustawy z 1972 r. dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny.