Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1990 r., III ARN 39/90

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1990 r., III ARN 39/90

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 26 lutego 1987 r. SA/Kr 1143/86

2 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

3 Skoro celem wywłaszczenia wskazanym w decyzji wywłaszczeniowej nie było urządzenie zieleni miejskiej, a sporna część nieruchomości o powierzchni 2645 m kw. nie została użyta na budowę żadnych inwestycji, znajduje się poza granicami tych inwestycji i na realizację żadnej z tych inwestycji nie jest już potrzebna, to według stanu prawnego obowiązującego w dacie wyrokowania w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny /art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w brzmieniu wówczas obowiązującym/ działka ta powinna ulec zwrotowi, niezależnie od tego, czy faktycznie zieleń miejska została tam urządzona, czy nie została urządzona.

4 Zaznaczyć przy tym należy, że sporne grunty, których zwrotu domagają się skarżący, nie były zagospodarowane dla potrzeb zieleni ogólnomiejskiej przez okres około 20 lat od ich wywłaszczenia. Dopiero w ostatniej fazie postępowania administracyjnego o ich zwrot - jesienią 1984 r. - przystąpiono do tego typu prac.

5 Minister Sprawiedliwości trafnie zwraca uwagę na okoliczność, iż w uchwale Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1988 r. III AZP 11/87 /OSN 1988 z. 11 poz. 149/, potwierdzone zostało to orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, które przyjmowało, że decyduje cel określony w decyzji o wywłaszczeniu bez względu na to, czy nieruchomość może być wykorzystana również na inny sposób od celów wskazanych w art. 50 ustawy /np. wyrok z dnia 4 września 1986 r. IV SA 364-374/86/.

6 Dokonana z dniem 20 lipca 1988 r. nowelizacja art. 74 ust. 1 przedmiotowej ustawy /Dz.U. nr 24 poz. 170/, polegająca na dodaniu w tym przepisie zdania drugiego w brzmieniu:

7 "Nieruchomość nie podlega zwrotowi, jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie tej nieruchomości na cele uspołecznionego budownictwa mieszkaniowego, skoncentrowanego budownictwa jednorodzinnego oraz infrastruktury społecznej i technicznej", nie zmieniła sytuacji występującej w niniejszej sprawie.

8 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /np. w wyroku IV SA 837/89/ zaznaczyła się bowiem zwężająca wykładnia przepisu art. 74 ust. 1 zdanie drugie przedmiotowej ustawy, sprowadzająca się do tezy, że przez infrastrukturę społeczną i techniczną w ujęciu tego przepisu należy rozumieć tylko te urządzenia z tego zakresu, które są niezbędne dla funkcjonowania obiektów powstałych w wyniku realizacji inwestycji wymienionej w decyzji wywłaszczeniowej.

9 W niniejszej sprawie nie wykazano natomiast, aby istniał taki związek między sporną częścią terenu a budynkami zrealizowanymi na części tego wywłaszczonego terenu.