Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 1990 r., III ARN 37/89

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 1990 r., III ARN 37/89

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Podatkowej Komisji Odwoławczej (...) w przedmiocie wymiaru podatków obrotowego i dochodowego za 1984 r. (...) na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 18 lipca 1989 r. SA/Po 66/89

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił, iż organy podatkowe zasadnie pomijając księgi podatkowe jako dowód w postępowaniu podatkowym, wadliwie określiły podstawę podatku.

4 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jednocześnie, że przeprowadzone przez organy podatkowe postępowanie nie wyjaśniło wszystkich, istotnych dla określenia podatku okoliczności.

5 Przy ustaleniu szacunkowej podstawy opodatkowania konieczne było określenie zysku netto osiągniętego przez podatnika, z uwzględnieniem norm określonych Nr 45 Ministra Finansów z dnia 30 czerwca 1983 r. w sprawie podatkowych norm szacunkowych /Dz.Urz. MF nr 9 poz. 24/ i z pominięciem kosztów uzyskania przychodów.

6 Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że w sprawie konieczne jest dokonanie uzupełniających ustaleń faktycznych i zastosowanie odpowiednich norm szacunkowych.