Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1990 r., III ARN 36/90

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1990 r., III ARN 36/90

Tekst

TEZY

1 Jeżeli zgłaszający obowiązek meldunkowy przedstawia pochodzące od właściwej osoby stwierdzenie swego uprawnienia do przebywania w lokalu objętym wnioskiem o zameldowanie, to organ ewidencji ludności nie jest władny do kontroli czy realizacja tego uprawnienia nie spowoduje nadmiernego zagęszczenia w danym lokalu.

2 Taka kontrola wykraczałaby poza kompetencje organów ewidencji ludności.

Sentencja

3 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Społeczno-Administracyjnego Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie zameldowania (...) na pobyt stały na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 19 grudnia 1989 r. SA/Ka 751/89

4 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania NSA OZ w Katowicach.