Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1990 r., III ARN 33/89

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1990 r., III ARN 33/89

Tekst

TEZY

1 Stroną zamiany może być tylko osoba, której tytuł do lokalu wynika z decyzji o przydziale, umowy najmu mieszkania zakładowego, ze spółdzielczego prawa do lokalu lub prawa własności.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta (...) w przedmiocie zamiany lokali mieszkalnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 21 lutego 1989 r. SA/Kr 1196/88

3 uchyla zaskarżony wyrok i stwierdza nieważność decyzji Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta (...).

Uzasadnienie

4 W myśl art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165/ tylko najemcy, których stosunek najmu wynika z decyzji o przydziale, oraz najemcy mieszkań zakładowych mogą dokonywać zamiany lokali pomiędzy sobą lub na lokale zajmowane przez członków spółdzielni mieszkaniowych, lokale w domach jednorodzinnych zajmowane przez właścicieli tych domów, a także na lokale stanowiące odrębne nieruchomości.

5 Zgoda właściciela nie może zastąpić braku legitymacji do zamiany lokalu zwłaszcza, że art. 58 ust. 6 Prawa lokalowego odnosi się tylko do sytuacji, kiedy zamiany dokonuje najemca, którego stosunek najmu nawiązany w sposób określony w art. 58 ust. 1, gdyż obydwa przepisy pozostają ze sobą w oczywistym związku.