Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 1988 r., III ARN 33/88

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 1988 r., III ARN 33/88

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie odmowy przydziału lokalu mieszkalnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 4 września 1987 r. SA/Kr 642/87

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ uprawnienie do przydzielenia opróżnionej części samodzielnego lokalu mieszkalnego przysługuje osobie, która w tymże lokalu zajmuje inną część lokalu /w tym także jako pomieszczenie zastępcze/ o powierzchni mniejszej od przysługującej jej normy zaludnienia.

4 W myśl natomiast art. 5 ust. 2 cytowanej ustawy samodzielnym lokalem jest wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku zespół izb łącznie z pomieszczeniami pomocniczymi, w których zamieszkiwanie nie wymaga korzystania z pomieszczeń znajdujących się w innym lokalu.

5 W sytuacji więc, gdy prawo do zwolnionej części lokalu przysługuje w rozumieniu art. 34 ust. 3 powołanej ustawy nie jednemu, lecz dwóm najemcom zamieszkałym we wspólnym lokalu, uprawniony organ administracyjny dokonuje, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, wyboru najemcy, opierając się na ustaleniach dotyczących tego, który z najemców znajduje się w trudniejszych warunkach przy uwzględnieniu takich okoliczności jak: skład rodziny, posiadanie uprawnień do dodatkowej powierzchni mieszkaniowej, stan zdrowia.

6 Nie ulega wątpliwości, że zarówno organ administracji państwowej, jak też Naczelny Sąd Administracyjny, przy rozstrzyganiu sprawy kierowały się wyjątkowo trudną sytuacją mieszkaniową małżonków S.