Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1993 r., III ARN 32/93

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1993 r., III ARN 32/93

Tekst

TEZY

1 Ani ze szczegółowych unormowań ani z ogólniejszych założeń przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ nie wynika dopuszczalność rozporządzenia zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych przez stronę, która ją uzyskała.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminnej Spółdzielni (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 26 listopada 1993 r. SA/Kr 1562/92

3 uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę.

Uzasadnienie

4 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął błędne założenie przez pominięcie elementu podmiotowego w decyzji zezwalającej określonej osobie na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych w określonej restauracji i w związku z tym błędnie uznał, że nie będzie podstawy do wygaśnięcia zezwolenia, jeżeli restauracja jest nadal prowadzona przez inną osobę niż przez posiadacza zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.