Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1985 r., III ARN 3/85

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1985 r., III ARN 3/85

Tekst

TEZY

1 Przy ocenie dopuszczalności zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzji organu administracji państwowej /art. 196 Kpa/, nie ma znaczenia prawnego okoliczność dotycząca okresu, za jaki należność od Spółdzielni na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej ustalona została decyzją Ministerstwa Finansów jak również, że w czasie powstania tej należności nie obowiązywały przepisy przewidujące sądową kontrolę tych decyzji, skoro omawiana decyzja administracyjna wydana została pod rządami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1982 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie rozciągnięcia przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych na niektóre rodzaje świadczeń pieniężnych oraz określenia właściwości organów podatkowych w zakresie umarzania zaległości podatkowych /Dz.U. 1983 nr 3 poz. 20/.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółdzielni Pracy (...) na decyzję Ministra Finansów (...) w przedmiocie ustalenia dodatkowej wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej za 1982 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 1984 r. III SA 200/84

3 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę NSA w Warszawie do ponownego rozpoznania.