Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1992 r., III ARN 29/92

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III ARN 29/92
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Żołnierze zawodowi, Administracyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

TEZY

1 1. Okoliczność, że dany akt został przez ustawodawcę nazwany "powołaniem" sama przez się nie przesądza, że nie może on mieć cech decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

2 2. Zwolnienie ze służby żołnierza zawodowego może być przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż następuje w drodze decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

Sentencja

3 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję /rozkaz/ Ministra Spraw Wewnętrznych (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby żołnierzy zawodowych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 1991 r. II SA 929-936/91

4 postanawia uchylić zaskarżone postanowienia i przekazać sprawy NSA w Warszawie do ponownego rozpoznania..

Uzasadnienie

5 "Powołanie" z art. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w swojej istocie nie różni się od nominacji, która jest źródłem stosunku służbowego policjanta, funkcjonariusza Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Służby Więziennej, czy Państwowej Straży Pożarnej.

6 Jest ono aktem tworzącym stosunek służbowy o jakościowo identycznych cechach jak te, które charakteryzują pozostałe niepracownicze stosunki zatrudnienia funkcjonariuszy służb zmilitaryzowanych /mundurowych/, przy czym ani swoją formą /pisemna, rozkaz personalny/ - poza samą nazwą - ani także swoją treścią nie odbiega od aktu mianowania.

7 Stosunek służbowy żołnierza zawodowego różni się zasadniczo od powołania z Kodeksu pracy, które ma cechy zobowiązaniowego stosunku pracy, i jest stosunkiem administracyjnoprawnym.

8 Takie też stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 kwietnia 1992 r. III ARN 17/92 przyjmując, że stosunek służbowy żołnierza zawodowego należy do kategorii decyzji administracyjnych w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

9 W myśl art. 107 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /t.j. Dz.U. 1992 nr 8 poz. 31/ od decyzji wydanych przez organy wojskowe w sprawach określonych w ustawie żołnierz zawodowy może wnieść odwołanie do organu wojskowego wyższego stopnia, a także skargę do sądu administracyjnego - na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Przepis ten został wprowadzony przez ustawę nowelizacyjną z dnia 25 października 1991 r. i stanowi jedynie potwierdzenie stanu prawnego, który został w istocie ukształtowany już wcześniej w związku z przyjęciem ogólnej klauzuli kompetencyjnej w art. 196 Kpa oraz brakiem przepisu szczególnego wyłączającego ten typ spraw z zakresu kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.

10 Wśród różnych decyzji organów wojskowych wydawanych przez organy wojskowe na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych rozstrzygnięcie w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku służbowego należy uznać za typowe, a przy tym o fundamentalnym znaczeniu dla interesów określonego żołnierza zawodowego. Nic przy tym nie przemawia za tym, by właśnie w tych często najważniejszych dla zainteresowanego sprawach, droga sądowa miała być zamknięta, natomiast mógłby się on procesować jedynie w sprawach mniej ważnych czy drugoplanowych.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 6 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2023 r., XXV Ns 50/23
  2. Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 maja 2020 r., IV Ns 46/20
  3. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2016 r., I OSK 1796/14
  4. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lipca 2015 r., IV SA/Gl 1155/14
  5. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2013 r., I OSK 1228/12
  6. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 1997 r., I PKN 57/96