Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1991 r. (data niepotwierdzona), III ARN 26/92

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1991 r. (data niepotwierdzona), III ARN 26/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 1991 r. II SA 426/91

2 uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.

Uzasadnienie

3 W uchwale z dnia 25 marca 1992 r. sprawie W 2/92 opublikowanej w Dz.U. 1992 nr 36 poz. 159 i OTK 1992 cz. I poz. 21 Trybunał Konstytucyjny dokonał powszechnie obowiązującej wykładni art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ w ten sposób, iż niedopuszczalne jest wpisanie na listę radców prawnych osoby wykonującej zawód sędziego lub prokuratora.

4 Wprawdzie uchwała zapadła już po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego wyroku ale wobec tego, iż zawarta w niej wykładnia ma moc powszechnie obowiązującą /art. 13 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym - t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470/ Sąd Najwyższy orzekający już po podjęciu uchwały, uznał, że sens nadany przez Trybunał Konstytucyjny art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych czyni wniesioną rewizję nadzwyczajną zasadną albowiem w myśl wykładni brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku o wpisanie na listę radców prawnych prokuratora.