Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 1991 r., III ARN 24/91

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 1991 r., III ARN 24/91

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Miasta (...) w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntu na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 5 kwietnia 1990 r. SA/Kr 132/90

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Zgodnie z poglądem, wyrażonym przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 11 stycznia 1991 r. /III ARN 41/90 - OSAP 1992 nr 11 str. 60/ nietrafne byłoby nawet identyfikowanie tak ujętego interesu Państwa np. z finansowym /majątkowym/ interesem Skarbu Państwa, niedopuszczalne jest zatem również identyfikowanie go wprost z każdym naruszeniem interesu majątkowego obywatela.

4 Sąd Najwyższy w powołanym wyżej orzeczeniu wyraził w konsekwencji pogląd, iż dla przyjęcia, że skutki naruszenia prawa w konkretnej sprawie są na tyle rażące, iż uzasadniają zastosowanie art. 421 par. 2 Kpc konieczne jest by skutki takie naruszały podstawowe wartości przewidziane w konstytucji i to w takim stopniu, że prowadzi to do sprzeczności z zasadami państwa prawnego. Gdyby więc zastosowano ów przepis do naruszenia prawomocnego wyroku w sprawie, której przedmiotem jest jednostkowy spór o charakterze prywatnym albo naruszenie prawa w indywidualnej sprawie administracyjnej niezbędne jest zawsze przekonujące uzasadnienie, iż w istocie rzeczy sprawa toczy się o naruszenie fundamentalnych zasad państwa prawnego lub o najistotniejsze treści łączące się z rozumieniem pojęcia sprawiedliwości.