Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1984 r., III ARN 22/83

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1984 r., III ARN 22/83

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu (...) sprawy ze skargi (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie odmowy wyłączenia części działki z terenu budownictwa jednorodzinnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (..) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 1982 r. SA/Gd 409/82 postanawia:

2 oddalić rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w rewizji nadzwyczajnej wyrażone zostało trafne zapatrywanie, że poprzednio uchwała prezydium powiatowej rady narodowej, a obecnie zarządzenie naczelnika gminy lub odpowiedniego organu administracji państwowej stopnia podstawowego o ustaleniu terenu budowlanego oraz o jego podziale na działki budowlane jest aktem prawnym o charakterze ogólnym, a nie decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

4 Trafne jest również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że rozpatrzenie uwag, wniosków i odwołań, zgłoszonych przez osoby zainteresowane do projektu zarządzenia o ustalenie terenu budowlanego i jego podziału na działki następuje w sposób określony dla decyzji indywidualnych.

5 Należy zgodzić się z tym, że organ administracyjny pierwszej instancji najzupełniej bezpodstawnie wydał decyzję w przedmiocie, nie podlegającym rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej, należącym bowiem do materii, która będzie uregulowana definitywnie dopiero w zarządzeniu o ustaleniu terenu budowlanego i o jego podziale na działki budowlane.

6 W tych warunkach nie można podzielić poglądu, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało wydane z naruszeniem interesu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.