Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 1992 r., III ARN 2/92

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 1992 r., III ARN 2/92

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości (...) w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 1991 r. II SA 427/91

2 uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.

Uzasadnienie

3 W uchwale z dnia 25 marca 1992 r. w sprawie W 2/92 /OTK 1992 cz. I poz. 21/ opublikowanej w Dz.U. 1992 nr 36 poz. 159 Trybunał Konstytucyjny dokonał powszechnie obowiązującej wykładni art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ w ten sposób, iż niedopuszczalne jest wpisanie na listę radców prawnych osoby wykonującej zawód sędziego lub prokuratora.

4 Wprawdzie uchwała ta zapadła już po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego wyroku ale wobec tego, iż zawarta w niej wykładnia ma moc powszechnie obowiązującą /art. 13 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym - Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470/ Sąd Najwyższy orzekając już po podjęciu uchwały uznał, że sens nadany przez Trybunał Konstytucyjny art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych czyni wniesioną rewizję nadzwyczajną zasadną albowiem w myśl wykładni tych przepisów brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku prokuratora o wpisanie go na listę radców prawnych.