Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1987 r., III ARN 2/87

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1987 r., III ARN 2/87

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Podatkowej Komisji Odwoławczej (...) w przedmiocie wymiaru podatków obrotowego i dochodowego za rok 1982 na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 18 lipca 1986 r. SA/Po 326/86

2 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

3 Trafnie wywiedziono w rewizji, że powołanie w zaskarżonej decyzji nieobowiązującego zarządzenia o podatkowych normach szacunkowych bezpodstawnie uznane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny za naruszenie prawa materialnego i to prowadzące do uchylenia decyzji organów obu instancji w sposób zagrażający dopuszczalności ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżącego.

4 Jeśli bowiem - co bezsporne - należności te musiały być ustalone w okolicznościach sprawy w drodze szacunkowej, to brak w okresie objętym decyzją norm ustalania podstawy obliczenia podatków określonych przez Ministra Finansów nie zwalniał od oceny prawidłowości dokonania tego szacunku.

5 Było to tym bardziej wskazane, gdy się zważy, że skarżący sam nie kwestionował przyjętego średniego zysku netto na 12 procent, zaś normy szacunkowe stosowane były nadal pomocniczo do czasu wejścia w życie kolejnego zarządzenia Ministra Finansów nr 45 z dnia 30 czerwca 1983 r. w sprawie podstawowych norm szacunkowych /Dz.Urz. MF nr 9 poz. 84/, a ustalenie obrotów skarżącego uznane zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny za w pełni uzasadnione.

6 Równocześnie Sąd ten - poza powołaniem się na przepisy ustawowe - nie wskazał w jaki - odmienny od dotychczas przyjętego w zaskarżonych decyzjach - sposób miałyby być wydane ponowne decyzje w przedmiocie wymiaru obu podatków w takim stanie prawnym jak stwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny.