Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1985 r., III ARN 2/85

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1985 r., III ARN 2/85

Tekst

TEZY

1 Zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy procesowej, w tym także regulacji dopuszczających zaskarżanie do sądu administracyjnego decyzji ostatecznych organu administracji państwowej, zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegają decyzje w sprawach obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej, które stały się ostateczne po dniu 1 stycznia 1983 r.

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółdzielni Pracy (...) na decyzję Ministra Finansów (...) w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej za 1982 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 1984 r. III SA 49/84

3 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać NSA w Warszawie do rozpoznania.

Uzasadnienie

4 Nie ma natomiast znaczenia prawnego okoliczność, że zaskarżone przez Spółdzielnię decyzje dotyczą obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej za rok 1982, skoro zostały one wydane po wejściu w życie przepisów przewidujących sądową kontrolę takich decyzji i przepisy te nie przewidują wyłączeń od ogólnej zasady postępowania administracyjnego nakazującej organom orzekającym stosowanie przepisów procesowych obowiązujących w czasie orzekania.