Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 1987 r., III ARN 18/87

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 1987 r., III ARN 18/87

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Drobnej Wytwórczości i Usług Urzędu Miasta (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania rzemiosła na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 15 grudnia 1986 r. SA/Kr 614/86

2 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę NSA OZ w Krakowie do rozpoznania skargi.

Uzasadnienie

3 W par. 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1952 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 38 poz. 264 ze zm./ przewidziano podanie numeru sprawy i nazwiska jedynie wtedy, gdy opłata uiszczana jest na wezwanie sądu znakami opłaty sądowej naklejonymi na karcie czystego papieru, a więc bezpośrednio w sądzie.

4 Wymagania takiego nie przewidziano jednak odpowiednio wówczas gdy wpłata dokonywana jest za pośrednictwem poczty lub na rachunek bankowy.

5 Choć więc wymaganie takie jest oczywiste ze względów celowościowych /o czym świadczy choćby sprawa niniejsza/, to jednak brak jest podstaw do uznania, że tak dokonana opłata jest bezskuteczna, bądź jest dotknięta brakiem formalnym wyprowadzonym z rozszerzającej wykładni obowiązku wynikającego a art. 126 par. 1 pkt 1 oraz par. 2 in fine Kpc, ten bowiem odnosi się wprost tylko do pism procesowych.