Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1993 r., III ARN 17/93

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1993 r., III ARN 17/93

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Kolegium Odwoławczego (...) w przedmiocie wygaśnięcia prawa do dodatkowego pokoju na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 6 grudnia 1991 r. SA/Kr 1319/91

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Zasadnie Minister Sprawiedliwości zarzucił, że zastosowanie określonej w art. 162 par. 1 pkt 1 i par. 3 Kpa, procedury stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wobec jej bezprzedmiotowości, było wadliwe w stopniu rażącym.

4 Śmierć bowiem jednego z najemców nie czyniła bezprzedmiotową decyzji, z której wynikały - z mocy prawa - określone uprawnienia dla drugiego z najemców /małżonka/ i który wyraźnie przejawiał zamiar korzystania z przedmiotu tej decyzji.

5 Stwierdzone naruszenie prawa, pomimo jego rażącego charakteru nie uzasadnia jednak uchylenia prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zważywszy, że od jego uprawomocnienia się upłynął termin sześciu miesięcy.

6 Przesłanką uzasadniającą takie uchylenie może być tylko stwierdzenie, że zaskarżony wyrok narusza także interes Rzeczypospolitej Polskiej.

7 Sąd Najwyższy nie dopatruje się takiej okoliczności w rozpatrywanej sprawie.