Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1993 r., III ARN 15/93

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1993 r., III ARN 15/93

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra - Szefa Urzędu Rady Ministrów w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy na skutek rewizji nadzwyczajnej Rzecznika Praw Obywatelskich (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 1991 r. II SA 332/91

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 Zaskarżone orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawidłowe i znajduje oparcie w zebranym materiale w sprawie, z którego Sąd ten wyprowadził trafne wnioski.

4 Analiza załączonej do akt sprawy korespondencji skarżącego, dotyczącej decyzji ostatecznej Ministra - Szefa Urzędu Rady Ministrów z dnia 14 września 1990 r. wskazuje, że pismo jego z dnia 4 października 1990 r. nie może być potraktowane jako skarga na ostateczną decyzję administracyjną, gdyż nie odpowiada ono cechom i warunkom pisma, które umożliwiałoby zakwalifikowanie go przez właściwy organ i Sąd administracyjny jako skargi na decyzję ostateczną.