Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1983 r., III ARN 15/82
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1983 r., III ARN 15/82
Tekst
TEZY
1 W ustawie z dnia 5 lutego 1964 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych /t.j. Dz.U. 1964 nr 6 poz. 40 ze zm./ brak jest uregulowania dopuszczającego wniesienie przez asesorów skargi do sądu administracyjnego od decyzji zwalniającej ich z pracy wydanej w oparciu o art. 131 par. 2 prawa o ustroju sądów powszechnych.
Sentencja
2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu (...) ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości (...) w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska asesora sądowego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 1982 r. II SA 435/82
3 uchyla zaskarżony wyrok i skargę odrzuca.
Uzasadnienie
4 W uchwale połączonych Izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 1983 r. III AZP 11/82 wyrażony został wiążący pogląd prawny, że przepis art. 196 par. 2 pkt 19 Kodeksu postępowania administracyjnego nie uzasadnia właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpatrywania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania; natomiast Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 196
- Dz. U. z 1964 r. poz. 40, art. 131