Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 1987 r., III ARN 13/87

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 1987 r., III ARN 13/87

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję dyrektora Wydziału Geodezji (...) Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu odłogowania gruntów rolnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 11 listopada 1986 r. SA/Po 937/86

2 uchyla zaskarżony i skargę oddala.

Uzasadnienie

3 Nie można czynić zarzutu organowi administracji, że nie wdrożył postępowania w trybie art. 44 ustawy z dnia 26 marca 1983 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79/.

4 Możliwość przejęcia na własność Państwa gruntów rolnych, na których występują odłogi, została przewidziana jedynie w wypadku, gdy odłogi występują na gruntach, wchodzących w skład nieruchomości, których właściciele, ich dzieci lub rodzice nie mieszkają co najmniej od dwóch lat w miejscu położenia tych nieruchomości.

5 Powyższe uregulowanie nie dotyczy jednak, między innymi, sytuacji, gdy występowanie odłogów spowodowane jest innymi, niezależnymi od właściciela, przyczynami.

6 Pomijając już, że nie było jasne, gdzie jest miejsce stałego pobytu małżonków K., to przy założeniu, że w 1983 r. zamieszkali oni w mieście wojewódzkim, dopiero w 1985 r. mogłoby wchodzić w rachubę wszczęcie postępowania z art. 44 ustawy.

7 Wtedy już toczyło się postępowanie o przejęcie gospodarstwa w zamian za rentę, a właściciele twierdzili, że odłogowanie gruntów nastąpiło z przyczyn obiektywnych.